Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چند سوال ناب و مهم نجومی به همراه جواب !
#1
[INDENT]آيا فضا خالي است؟



فضا در واقع اصلاً خالي نيست. در فضاي بين ستارگان به طور متوسط در هر سانتيمتر مکعب ، يک يا دو اتم وجود دارد (هواي معمولي داراي ده ميليون ميليارد مولکول در هر سانتيمتر مکعب است). اما چگونه مي توانيم بگوييم چنين چيزي وجود دارد؟ گاز بين ستاره اي براي نخستين بار با مطالعه ي طيف ستارگان دوتايي مشخص شد. اخترشناسان در آن ها خطوط طيفي را يافتند که نمي توانست متعلق به ستاره باشد و مي بايست به هنگام عبور نور از ميان فضا براي رسيدن به ما به وجود آمده باشند. عامل چنين خطوطي مي بايست گاز ميان ستاره اي باشد.
غبار ميان ستاره اي که از ذرات جامد و ريز تشکيل يافته ، از طريق اثرگذاريشان بر نور ستارگان قابل تشخيص هستند. اين غبارها نور آبي را که داراي طول موج کوتاه است بيش از نور سرخ که داراي طول موج بلند است کم رنگ مي کنند. مطالعه ي دقيق طيف ستارگان چنين اثري را نشان مي دهد و به سرخ شدن ميان ستاره اي مشهور است.





چرا ظاهر حلقه هاي زحل سال به سال تغيير مي کند؟



زاويه اي که ما از آن حلقه هاي زحل را مي بينيم به دليل حرکت نسبي زمين و زحل ، دائماً در حال تغيير است. بعضي وقت ها ، ما حلقه ها را بسيار خوب مي بينيم ، به طوري که مي توانيم ببينيم که قسمت هايي از حلقه ها به بالا و پايين سياره چسبيده اند، اما در بعضي مواقع ديگر به سختي مي توان حلقه ها را ديد.
مايل بودن محور چرخش زحل دليل عمده ي تغيير ظاهر حلقه ها است. درست همان گونه که محور چرخش زمين عمود بر مدار آن نيست و داراي زاويه ي تمايل 5. 23 درجه است ؛ محور زحل نيز داراي زاويه ي تمايل 7. 26 درجه است. با حرکت زحل در مدارش که 5. 29 سال طول مي کشد تا يک چرخش کامل به دور خورشيد بزند، ديد ما نسبت به آن تغيير مي کند. مثلاً در يک نقطه قطب شمال آن به سمت ما تمايل خواهد داشت و سپس بعد از تقريباً پانزده سال که زحل نيمي از مدارش را طي کرده است، قطب جنوبش به سمت ما متمايل خواهد شد.



ما مي توانيم بخش کوچکي از طرف دور ماه را که بستگي به موقعيت آن در مدارش دارد ببينيم. در نتيجه، اگر شما براي مدتي طولاني به دقت به ماه نگاه کنيد، مجموعاً 59 % سطح ماه را خواهيد ديد



اکنون به دليل اينکه حلقه ها در سطحي مشابه استواي سياره قرار مي گيرند ، مي توان استدلال کرد که وقتي قطب شمال سياره به سمت ما متمايل است ، ما در حال نگاه کردن به وجه شمالي حلقه ها هستيم و وقتي که قطب جنوب به سمت ماست ، ما وجه جنوبي حلقه ها را مي بينيم.
وقتي که حلقه ها به صورت مورب ظاهر مي گردند ، اگر با يک تلسکوپ کوچک به آن ها نگاه کنيم کاملاً ناپيدا مي باشند ، زيرا خيلي نازک هستند. اگرچهحلقه ها 270000 کيلومتر قطر دارند اما ضخامت آن ها تنها در حدود ده کيلومتر است. رۆيت حلقه ها به وسيله ي تلسکوپ ، واقعاً صحنه ي بسيار جالبي است و زاويه ي تغيير حلقه ها به جذابيت و زيبايي آن ها اضافه مي کند.



[Image: 13222108134212207479321921019690107129.jpeg]


ما از روي زمين چه مقدار از ماه را مي توانيم ببينيم؟



از روي زمين، ما تنها مي توانيم بيش از نصف سطح ماه را ببينيم. ما نمي توانيم تمام سطح ماه را ببينيم ، چون ماه حول محور خودش مي چرخد. اين چرخش درست به همان اندازه طول مي کشد که ماه يک دور کامل به دور زمين مي گردد (3. 27 روز). اين بدان معناست که چون ماه حول محور خودش مي چرخد و همچنين در همان جهت به دور زمين مي گردد ، بايد در همه حالات سطح واحدي را به طرف زمين داشته باشد.
شايد يک آزمايش عملي درک اين مطلب را روشن نمايد: يک صندلي يا يک چيز ديگر شبيه به آن را در وسط يک اتاق قرار دهيد. روبروي صندلي قرار بگيريد و طوري دور صندلي بگرديد که روي شما طرف صندلي باشد. شما با گردش به دور صندلي، به هر سمتي از اتاق نگاه کرده ايد. به عبارت ديگر، در حالي که شما يک دايره ي کامل به دور صندلي گرديده ايد، در همين حال يک چرخش کامل حول محور خودتان داشته ايد.
[Image: 15621253905810552109251122207167194146143161.jpeg]
چون ماه در مداري بيضي شکل حرکت مي کند، سرعتش (بسته به اينکه چقدر از زمين دور باشد) تغيير مي کند و بنابراين چرخش ماه با حرکتش به دور زمين متفاوت خواهد بود. بنابراين، ما مي توانيم بخش کوچکي از طرف دور ماه را که بستگي به موقعيت آن در مدارش دارد ببينيم. در نتيجه، اگر شما براي مدتي طولاني به دقت به ماه نگاه کنيد، مجموعاً 59 % سطح ماه را خواهيد ديد.[/INDENT]




Reply




Users browsing this thread: 1 Guest(s)